wróć

Podaruj dziecku bilet do Nieba!

Zachęć swoje dziecko do przeżycia nabożeństwa pierwszych piątków i razem uchwyćcie się obietnicy Jezusa, która prowadzi serce ku Niebu.

Propozycje tematów do rozmów z dziećmi
wróć

Podaruj dziecku bilet do Nieba!

Zachęć swoje dziecko do przeżycia nabożeństwa pierwszych piątków i razem uchwyćcie się obietnicy Jezusa, która prowadzi serce ku Niebu.

Propozycje tematów do rozmów z dziećmi

Dlaczego Serce9 stało się hitem wśród dzieci?

Serce9 to książka, która pomaga dzieciom (i rodzicom!) przeżyć nabożeństwo dziewięciu pierwszych piątków miesiąca w sposób prosty, zrozumiały i angażujący. Prowadzi krok po kroku przez przygotowanie do spowiedzi, udział w Eucharystii i budowanie relacji z Jezusem. Zawiera krótkie katechezy, zadania i materiały, które pomagają przełożyć wiarę na konkretne działania „tu i teraz”. To także zaproszenie dla całej rodziny, by razem odkrywać miłość Serca Jezusa i wzrastać w niej w codzienności.

Więcej o książce

25 tys. sprzedanych 
egzemplarzy w 8 miesięcy

Rekomendowana przez biskupów

19 muzycznych hitów dla całej rodziny

28 kodów QR z materiałami audio

27 praktycznych zadań do wykonania

,,Chciałbym Was zainteresować tą propozycją. Serce9 czyli to, co mamy od dawna, ale odnowione, zrewitalizowane i zaproponowane w dobrej formie pedagogicznej. Polecam.”

Abp Adrian Józef Galbas SAC

,,Po raz pierwszy w życiu rozpłakałem się z zachwytu nad książką. Z całego serca polecam kapłanom i rodzicom!”

o. Zbigniew Ptak OSPPE

,,Jako proboszcz szukałem takich pozycji. Teraz doczekałem się pięknej pozycji, pięknej metody, którą polecam dla duszpasterzy, dla rodziców i dla samych dzieci”.

bp Artur Ważny

Posłuchaj rekomendacji

Jak mądrze towarzyszyć dziecku podczas nabożeństwa?

Zawsze od siebie. Dziecko zawsze patrzy najpierw na Ciebie. Stąd tak ważne jest nasze własne świadectwo wiary, które będzie budowało wiarygodność, alternatywę dla wartości „tego świata”. W czym to świadectwo wiary może się wyrażać?

  • W modlitwie – poprzez nasze ciche świadectwo trwania w pokornej modlitwie przed Panem, które dziecko może dostrzegać w codzienności
  • W regularnym, najlepiej codziennym rachunku sumienia, który prowadzi do powolnych zmian na lepsze we własnym postępowaniu
  • W uczestnictwie w życiu Kościoła i częstym przyjmowaniu Sakramentów
  • W przepraszaniu i zadośćuczynieniu za własne przewinienia i w gotowości do przebaczania
  • W gotowości do podejmowania wysiłku służenia Bogu i bliźniemu – nawet gdy jesteśmy zmęczeni czy zmartwieni troskami
  • W tym, że dążymy do ideału, ale nie jesteśmy idealni. Dziecko będzie świadkiem naszych grzechów – ma jednak widzieć, że z łaską Bożą potrafimy się podnieść z naszych upadków. Ma być świadkiem tego, że się nie poddajemy, a zamiast tego, pełni nadziei i ufności, chcemy naśladować Jezusa i stawać się lepsi, radośniejsi.

Kluczowe jest oczywiście uczestnictwo w Eucharystii w pierwszy piątek miesiąca i przyjęcie Komunii Świętej wynagradzającej Sercu Pana Jezusa – na tym polega nabożeństwo.Jako dodatek proponujemy materiały i zadania (niektóre znajdziecie w materiałach online, pozostałe w książce), po to, aby móc bardziej świadomie i pełniej angażując własne serca, przeżyć i zrozumieć to nabożeństwo. Nie chodzi oczywiście o to, że trzeba skorzystać z wszystkich propozycji. Można w jednym roku przeżywania nabożeństwa wybrać sobie jedno czy dwa zadania dodatkowe co miesiąc, a w kolejnym roku skoncentrować się na innych.

Warto wypracować sobie stały plan, kiedy rodzinnie staramy się zatrzymać, podjąć refleksję nad treściami nabożeństwa i budować relację z Bogiem.  To oczywiście zależy od tego, który czas w planie tygodnia jest stosunkowo najbardziej spokojny. W wielu rodzinach o takie zatrzymanie najłatwiej jest w sobotę czy niedzielę, ale są i takie, dla których lepszy będzie wieczór w środku tygodnia. Taki rytuał pozwoli nam głębiej przeżyć to nabożeństwo i bardziej otwierać się na to, co przygotował dla nas Bóg. A co jeśli wydarzenia codzienności zakłócą nam ten rytm? Zamiast się tym przejmować poszukajmy rozwiązania. 

Zawsze zaczynajmy od cierpliwego słuchania i gotowości do rozmowy. Warto starać się nie komentować i nie oceniać zachowań dziecka – bardziej nastawić się na zrozumienie i zaproszenie do szczerego wyrażania tego, co w danej chwili czuje. Wtedy może łatwiej będzie nam zrozumieć co przeżywa dziecko i adekwatnie starać mu się pomóc – choćby zmieniając – respektując potrzeby dziecka czy niespodziewaną sytuację np. nagła choroba –  ustalony plan naszych aktywności związanych z przeżywaniem czasu nabożeństwa.

Oczywiście może się jednak okazać, że (pomimo naszych szczerych chęci) nie uda się odpowiedzieć na wszystkie pytania, które się pojawią w trakcie odprawiania nabożeństwa i rozwiązać wszelkich problemów, które może napotkać. Nie bój się przyznać, że czegoś nie wiesz. Często już sama rozmowa i poczucie dziecka, że zostało wysłuchane, może pozwolić mu zupełnie inaczej spojrzeć na daną trudność czy rozwiać wątpliwość. Szczerość w relacji nie podważa Twojego autorytetu – a udawanie i brak wiarygodności już tak… Ukazanie dziecku, że Ty również nie wiesz wszystkiego, ale poszukujesz i starasz się wzrastać w cnotach, będzie bardzo wartościowym świadectwem i zachętą do naśladowania. Miej też oczywiście odwagę dalej szukać – pytać i korzystać z podpowiedzi tych, którzy są wokół Ciebie (w rodzinie, parafii, wspólnocie, szkole…). 

Może to zabrzmi trywialnie, ale… to naprawdę dobra informacja. Ona świadczy o tym, że nie „odbębniacie” po prostu kolejnych modlitw i zadań, a staracie się, świadomie i głęboko, przeżywać czy towarzyszyć w tym nabożeństwie. A to naprawdę bardzo istotny warunek tego, by naprawdę przeżyć je tak, jak chciałby tego Jezus. Uciesz się, że je dostrzegasz – to zawsze szansa na poszukiwanie czegoś więcej. Ufamy, że w tych materiałach znajdziesz potrzebne Tobie podpowiedzi. Nie poddawaj się zbyt łatwo!

Nie traktuj spadku motywacji czy braku zainteresowania nabożeństwem jako jednoznacznego efektu własnych błędów czy niedostosowania naszej propozycji do potrzeb dziecka. Powodów w przestrzeni społeczno-emocjonalnej dziecka jest dużo więcej (przebodźcowanie medialne, trudności z koncentracją i skupieniem, nieumiejętność przeżywania ciszy, kryzys relacyjności). A my sami, jako dorośli, jak często przeżywamy kryzysy w naszej modlitwie, zobowiązaniach?

Na pewno nie. Unikaj zero-jedynkowości (czyli myślenia typu: „jeśli moje dziecko nie będzie zachwycone, to działanie nie ma sensu”) – naszym zadaniem jest siać, a nie zbierać plony (nawet Siewca sieje i tam, gdzie po ludzku wydaje się, że nie ma przecież szansy na wzrost). Nie zawsze zobaczymy owoc naszej pracy – on może pojawić się dużo, dużo później… A czasem może przecież chodzić o to, by dziecko miało fundament, do którego zawsze może wrócić. To właśnie tu prosi nas, rodziców, o pomoc.

Oczywiście i tu nie ma złotych recept… Jednak nasze (rodziców) zaangażowanie ma tu bardzo istotne znaczenie. Jeśli dziecko będzie widziało, że dla nas to ważne i jesteśmy w stanie np. zrezygnować z tego powodu z innych obowiązków, wtedy nasz przykład może być mobilizujący. Warto zadbać o przypomnienia (np. w kalendarzu czy aplikacjach) czy w sposób szczególny zaaranżować domową przestrzeń (np. kącik modlitwy rodzinnej) na ten czas. Prowadzenie osobistego notatnika czy pamiętnika z zapiskami przemyśleń i wzruszeń tego czasu czy planowanie i przygotowanie uroczystego posiłku dla uczczenia ukończenia nabożeństwa to na pewno też dobre pomysły by wzmacniać dziecko w kontynuowaniu tego zobowiązania.

Zamiast obwiniać się wzajemnie (albo samych siebie) lepiej uśmiechnąć się do siebie ze zrozumieniem i miłością (jak uśmiecha się do nas Bóg) i… spróbować raz jeszcze od nowa. Z każdego potknięcia czy upadku możemy naprawdę przepięknie się podnieść – tego uczy nas przecież Jezus. I zawsze, pełen miłosiernej miłości, czeka na nasz powrót!

KUPUJĘ KSIĄŻKĘ

Propozycje tematów do rozmów z dziećmi:

  1. Kiedy ostatnio u was w domu pojawiły się kwiaty? Czy pamiętacie jakie? I z jakiej okazji?
  2. A czy gdy idziecie na imieniny lub urodziny do kogoś z rodziny kupujecie wtedy kwiaty? Dlaczego? Co chcecie powiedzieć tej osobie, czego życzyć?
  3. Jakie są kwiaty? Jakie mają kolory? A zapach? Znacie jakieś ich nazwy własne? 
  4. Czy kwiat i uczucie miłości, wdzięczności, szczęścia są jakoś razem połączone? Jakie to uczucie?
  5. Kiedy czujemy się szczęśliwi? Czy okazujemy za to naszą wdzięczność?

  1. Podajcie przykłady kilku rzeczy, które miło pachną – często czujesz ten zapach? Lubisz go? 
  2. A teraz kilka przykładów tego przed czym zatykacie nos lub uciekacie z miejsca, w którym wydobywa się taki odrażający dla was smród – często go czujesz? Trudno go ignorować, prawda? 
  3. Jak można tego przykrego zapachu szybko się pozbyć lub go uniknąć? Uciec czy otworzyć okno? 
  4. Co by było gdyby taki przykry odór pojawiał się zawsze blisko osób, które zgrzeszyły? 
  5. Jak możemy uciec przed grzechem? Co możemy zrobić? A w czym może (i chce) pomóc nam Bóg?

  1. Dzieci, gdy rysują słońce to często uśmiechnięte – dlaczego?
  2. Często rysuje się też promienie odchodzące od słońca, mimo, że ich wcale nie widać – skąd wiemy, że naprawdę są?
  3. Co oznaczają takie promienie. Co symbolizują? 
  4. Podobnie jest ze strumieniami wychodzącymi z Serca Pana Jezusa na obrazie „Jezu Ufam Tobie” – wiedzieliście o tym? Warto poczytać więcej na ten temat.
  5. Bóg kocha nas najbardziej jak to tylko możliwe, bardziej niż ktokolwiek inny. W jaki sposób można to poczuć, skoro tej miłości nie widać?

  1. Jakiego rodzaju ubrania i buty masz w domu? Na różne pory roku? Na różne okazje okazje – szkoła,  sport…? Na jakie jeszcze okazje?
  2. Czy masz też strój na mszę świętą – gdy idziesz do kościoła? Albo inni członkowie rodziny może taki mają? 
  3. Czym on się odróżnia i charakteryzuje? Co podkreśla?
  4. Nie zabieramy do kościoła jedzenia, maskotki, książek szkolnych ani telefonów czy komputerów – dlaczego? Co jest innego, niespotykanego w tym spotkaniu?
  5. Jak warto rodzinnie przygotowywać się do Mszy Świętej, na co zwrócić uwagę, o czym pamiętać, aby ją jeszcze piękniej przeżyć?

  1. Gdy przychodzą koledzy i koleżanki albo inni goście jak oznajmiają swoje przybycie? Dzwonią? Pukają? Krzyczą czy szepczą? Które z tych powiadomień są ci szczególnie miłe?
  2. Gdy jesteś w dużej grupie osób często zapewne słyszysz różne dźwięki – jedne się Tobie podobają, inne mniej, a jeszcze inne denerwują. Od czego to zależy?
  3. Czy potrafisz być uważny – dostrzegać i doceniać te miłe Tobie dźwięki i sygnały?
  4. A potrafisz znaleźć inne rozwiązanie zamiast zdenerwowania i niepotrzebnych słów czy myśli, gdy słyszysz dźwięki i sygnały, które Cię irytują?
  5. Duch Święty przychodzi na wiele sposobów, ale najczęściej delikatnie, w cichym tchnieniu, powiewie… Pragnie trafić do naszych serc i napełniać je miłością i pokojem. Czy starasz się żyć uważnie, żeby te sygnały rozpoznać?

  1. Ile znasz osób ze swojej rodziny? Wymień z imienia i nazwiska, jeśli potrafisz.
  2. A ile znasz osób mieszkających blisko ciebie, na tej samej ulicy czy w bloku mieszkalnym? Znasz te osoby z imienia, zdarzyło Ci się z nimi rozmawiać?
  3. A w parafii? Znasz osoby, które mijasz przychodząc do kościoła? Panią, która zawsze siada w ławce przed Tobą? Znasz jej imię?
  4. Może warto zastanowić się czy nie warto bardziej zauważyć ludzi wokół siebie i ich potrzeb?
  5. Warto zacząć od małych rzeczy – może po prostu uśmiechu i zwykłego „dzień dobry” albo „szczęść Boże”? Miłość pragnie rozlewać się w małych gestach.

  1. Jaka jest twoja ulubiona pieśń lub piosenka o Maryi? Jakie to słowa? Kiedy ją śpiewasz lub słuchasz?
  2. A twój ulubiony wizerunek, obraz Maryi – który to? Dlaczego? Jak Ona na nim jest przedstawiona?
  3. Jak myślisz, dlaczego jest tak wiele obrazów Maryi a nie tylko jeden?
  4. Co to znaczy dla Ciebie, że jest matką wszystkich ludzi – też Twoją matką?
  5. Czy znasz osoby, które w sposób szczególny cechują się nabożeństwem do Maryi? W czym ono się wyraża? W czym warto je naśladować?

  1. Skąd pochodzą te dwie kobiety? Sprawdź!
  2. Znasz flagi i stolice tych krajów? A języki, którymi się tam mówi? Są inne czy trochę podobne?
  3. W czym te dwie kobiety są do siebie podobne? Czy tylko w tym, że obie były zakonnicami?
  4. Pan Jezus rozmawiał z jedną i drugą. A one były posłuszne – co to znaczy?
  5.  Czy my też potrafimy tak uważnie słuchać i trwać w posłuszeństwie, nawet gdy nie jest to nam na rękę?

  1. Ile godzin przeznaczasz na sen? A ile na zabawę? Naukę?
  2. Spróbuj policzyć ile czasu dziennie spędzasz z tymi, których bardzo lubisz – z mamą, rodzeństwem, ulubionymi kolegami czy koleżankami?
  3. Jak bliski jest dla Ciebie Jezus? Czy zdajesz sobie sprawę, jak bardzo jesteś bliski dla Niego? Ile czasu spędzasz z Nim?
  4. Czekasz czasem w domu lub w pokoju czy na szkolnym korytarzu, by ktoś do ciebie podszedł, pobył razem, pogadał, posłuchał cię? Jak się tedy czujesz?
  5. Pan Jezus też tak czeka – czy i co możesz z tym zrobić?

Pliki do pobrania:

Materiał 1

Materiał 2

Materiał 3

Materiał 4

Na czym polega nabożeństwo Pierwszych Piątków?

Nabożeństwo pierwszych piątków to odpowiedź na zaproszenie Jezusa, który pragnie, abyśmy przez 9 kolejnych pierwszych piątków miesiąca przyjmowali Komunię Świętą i uczyli się kochać tak jak On, coraz bardziej zbliżając się do Jego Serca. To piękna droga, która pomaga nam żyć dobrze tu i teraz – kochać, przepraszać i ufać Bogu każdego dnia. Z tym nabożeństwem jest jednak również związana obietnica Jezusa:

„Wszechmocna miłość mego Serca wszystkim przystępującym przez 9 z rzędu pierwszych piątków miesiąca do Komunii Świętej, da ostateczną łaskę pokuty tak, że nie umrą w stanie Jego niełaski ani bez sakramentów świętych, i że Serce Moje będzie dla nich bezpieczną ucieczką w godzinę śmierci”.

Plan działania:

krok 1.

Uzyskaj książkę klikając w link

krok 2.

Uczestnicz we Mszy Świętej oraz przyjmij Komunię Świętą w każdy pierwszy piątek miesiąca (x9)

krok 3.

Podejmij wyzwania zaproponowane w książce

Co znajdziesz w książce?

  • 9 rozważań o Najświętszym Sercu Pana Jezusa
  • 19 muzycznych hitów dla całej rodziny
  • 28 kodów QR z materiałami audio
  • 16 pięknych wizerunków świętych chłopców i dziewczyn
  • 27 praktycznych zadań do wykonania
  • 18 ciekawostek i praktyczny rachunek sumienia

,,To pierwsze na świecie interaktywne i kompleksowe narzędzie duszpasterskie, które pomoże dzieciom
w głębokim przeżyciu tego nabożeństwa”.

KUPUJĘ